Iemand verontschuldigen en vergeven lijkt soms een hele opgave. De ander heeft ons immers pijn gedaan, we voelen ons gekwetst. Dan lijkt vergeven alsof we toegeven, alsof we de daden van de ander vergoelijken, alsof we onze macht uit handen geven.

Vergeven maakt je niet machteloos, integendeel. Je bevrijdt jezelf van de macht van de mensen die je gekwetst en beledigd hebben. Dat brengt je bij je eigen kracht.

Soms leggen we onszelf op dat we moeten vergeven, dat we onze gevoelens van woede en verdriet maar opzij moeten schuiven en dat we ook moeten vergeten.
Dat zijn valkuilen die het proces van werkelijk vergeven in de weg staan. Vergeven betekent niet je gevoelens onderdrukken, goedkeuren wat de ander gedaan heeft, de spons erover vegen.