Privacy is een gegeerd goed, maar meer dan ooit bedreigd. Overheid, bedrijven, reclamejongens, je vermeende privéleven is als een doorkijkhuis. Observatiecamera’s, afluistersatellieten, scanners, DNA-kits, spyware, databanken… Wat we doen in onze vrije tijd, wat we consumeren, waar ons geld zit, met wie we bellen of mailen, is het wel zo privé? Blijkbaar niet.

Vrijwel ongemerkt bouwt de Europese Unie een complexe en ongecontroleerde veiligheidsarchitectuur uit. Ze ziet burgers als potentiële veiligheidsrisico’s, zeker sinds 9/11. In zijn boek 'Big Brother in Europa' zet advocaat Raf Jespers alles op een rijtje. Het resultaat is hoogst explosief en formuleert een juridisch en politiek perspectief van verzet tegen die ontwikkelingen.